پشت صحنه

اسب دوپا

offstage — Sun, 24 May 2009 01:38:51 GMT

"می‌گویند ملت‌ها، مثل آدم‌ها، هر کدام خصلتی دارند. ملت ایران با آن که ظاهر مدرنی دارد و با پول نفت ابزار زندگی مدرن را هم فراهم کرده، اما عقلش سنتی است. ابزار مدرن را دارد، اما فرهنگ استفاده از آن را ندارد. خوشبختانه بلد است از کامپیوتر و هواپیما و مترو برای زندگی بهتر استفاده کند، اما هنوز بلد نیست از صندوق رای، برای تغییر سرنوشتش استفاده کند. حداقل می‌شود گفت ایرانی در جزییات مدرن شده و در کلیات هنوز سنتی است. اما روزی تغییر سرنوشت با صندوق رای را هم یاد می‌گیرد.

سمیرا فیلمی ساخته است به نام "اسب دو پا". قصه بچه‌ای است که دلش برای یک بچه افلیجی می‌سوزد و آن بچه بی‌پا را بر دوشش سوار می‌کند و هر روز به مدرسه می‌برد. بعد از مدتی، آن بچه‌ای که بر کول دیگری سوار است، حتی برای کارهای خرد و ریزش هم از کول او پایین نمی‌آید و باورش می‌شود که اسب‌سواری حق اوست. و آن کس هم که سواری می‌دهد، با آن که سختی و ذلت می‌کشد، اما کم کم به این وضعیت عادت می‌کند و باور می‌کند که سواری دادن تقدیر تاریخی اوست. و چاره‌ای نیست. تا جایی که رفته رفته واقعا اسب می‌شود.

در معادله ستمی که در روابط فردی و اجتماعی ما حاکم است، آن که بر ما سوار است و ما که سواری می دهیم هردو مقصریم"

پ.ن:بخشی از یادداشت محسن مخملباف درباره انتخابات.

۸۸

offstage — Fri, 20 Mar 2009 17:50:10 GMT

برای همه دوستای خوبم بهترین آرزوها رو میکنم. من به ۸۸ خیلی خوشبینم.اینم ۷سین ما:

پنچ دقیقه و چهار ثانیه

offstage — Mon, 02 Mar 2009 16:48:18 GMT

دو دهه! دو دهه چقدر زود میگذره. قبلی که تعریف زیادی نداشت.تا بعدیش چطور باشه...

پ.ن:بقول دوستی اگر ۵ دقیقه و ۴ ثانیه از عمرت باقی مونده باشه،ارزش گوش دادن به صدای لارا فابیان رو داره.

پ.ن:وارد دهه سوم زندگیم شدم.

انقلاب قرن چهاردهم

offstage — Mon, 09 Feb 2009 06:24:18 GMT

داشتم به این فکر میکردم که نسل پدرای ما، چقدر نسل مهمی بوده ان. از جهت تاریخی منظورمه. نسلی که یک انقلاب رو دیده.انقلاب اتفاق کوچکی نیست. فکر میکنم اون ایرانی ای که سال مثلا ۱۸۰۰ یا ۲۲۰۰ هجری شمسی نشسته و میخواد تاریخ رو مرور کنه، خیلی زود میفهمه که انقلاب قرن چهاردهم ، خیلی پر اهمیت تر از هرجای تاریخ چند هزار ساله ایه که میخواد بخونه. اون آدم خیلی زود میفهمه که تا قبل از انقلاب قرن چهارده اصلا اسمی از مردم تو تاریخ نیست. اصلا انگار نه انگار که بوده ان.«فلانی که شاهی بی عرضه بود،از بهمانی شکست خورد و سلسله ی فلانیان منقرض شد و بهمانی، سلسله ی بهمانیان را تاسیس کرد» . همیشه تاریخ ما این شکلی بود. من اصلا یادم نمیاد تو هیچ کتاب تاریخی نوشته باشه «مردم فلان کار رو کردند» اصلا مردم کی بودند؟ نه کسی از مردم نظر میخواست نه مردم نظرشونو به کسی میدادن .حتی نمیشه مطمین بود اصلا نظری هم داشتن؟ یا اصلا بودن؟شما میتونی مردم رو از تمام تاریخ ایران تا قبل از مشروطه حذف بکنی و هیچ کجای تاریخ دست بهش نخوره.

اون آدم آینده، خیلی زود میفهمه اگر یک نقطه عطف مهم و پر رنگ تو تاریخ ایران باشه، انقلابه، جایی که مردم هم تو بازی قدرت دارای نقش میشن. ما البته چون خودمون تو بطن ماجراییم، و انقلاب خیلی به عصر ما نزدیک اتفاق افتاده، شاید اهمیتش رو مثل اون حس نکنیم.شاید نفهمیم چه حجم عظیمی از تجربه تو نسل گذشته ما وجود داره. و این تجربه اگه ثبت نشه، با نسل قبلی ما زیر خاک میره. اون ایرانی سال ۱۸۰۰ شاید ندونه بنیاد گرایی بزرگترین خطریه که آینده کشورش رو تهدید میکنه. اون ایرانی شاید اگر تجربه انقلاب رو نخونه، خودش بفکر انقلاب بیفته.

پ.ن: اون روز به این نتیجه رسیده بودم که پدرای ما همه باید دست از کار و زندگی بکشن و بشینن فقط بنویسن.کتاب بنویسن، خاطره بنویسن ، تجربه ها رو بنویسن، تاریخ رو بنویسن.

پ.ن:بالاخره بعد از چند ماه ناز و ادا و عشوره و کرشمه، بعله رو گفت و نامزد شد. خاتمی و میگم بابا!

لذات کوچک زندگی

offstage — Sat, 31 Jan 2009 07:14:18 GMT

تا بحال شده فیلمی رو ببینی و احساس کنی تمام سلولهای بدنت پابپای تو لذت میبرن؟

امروز برای اولین بار فیلم Amélie رو دیدم و برای اولین بار، بعد از پایان یه فیلم happy ending احساس نکردم کارگردان من رو احمق فرض کرده.

توصیه میکنم حتما داستان زندگی این دخترک خجالتی رو ببینید.

پ.ن: یکی از روح نواز ترین آهنگ های دنیا در این فیلم بکار رفته.لینک دانلودش تو ادامه مطلب هست.

وقتی قتل قانونی بشه

offstage — Sun, 25 Jan 2009 10:30:18 GMT

حتی اگر اوباما یکی از قهرامانای ذهنی من شده باشه،حتی اگر قهرمان ذهنی من از این کار حمایت کنه، حتی و هزار حتی دیگه، من معتقدم سقط جنین،قتل یه انسانه.

دلیل نمیشه «چون ممکنه در آینده زندگی خوبی نداشته باشه» پس بکشیمش.دلیل نمیشه چون اون موجود کوچولو هنوز به تکامل فیزیکی کامل نرسیده،بگیم «۴ تا دونه سلول بیشتر نیست» پس حقوقی نداره پس بکشیمش.اونوقت منم میگم،توام ۴ تا نه، ۴ ملیارد تا سلولی،میزنم دو شقه ات میکنم، اینم شد حرف؟! دلیل نمیشه چون مادرش «ناخواسته حامله شده» یا «آمادگی بچه رو نداره» یا حتی اصا«بهش تجاوز شده» پس بکشیمش. وقتی یه موجود کوچولو،توانایی دفاع از حق خودشو نداره، پس حقیم نداره؟هیچ کدوم از اینها دلیل نمیشه.

اگه من امروز بزنم توی آدم بزرگ رو بکشم، مجازات میشم. چرا؟ واقعا قتل چرا مجازات داره؟ تو چه حقی رو از طرف ضایع کردی وقتی کشتیش؟ چی رو ازش گرفتی؟تو ازش «فرصت» ادامه زندگی رو گرفتی. تو ازش «آینده نامشخصی» رو که میخواست بسازه گرفتی.زندگی یعنی یه فرصت،زندگی یعنی یه شانس. پس اون ابلهی که میزنه بچه ی بدبختو میگشه داره چه غلطی میکنه؟ مگه نه اینکه زده آینده یه نفرو از بین برده؟ مگر نه اینکه فرصت زندگی رو از یه موجودی که (حالا خواسته یا ناخواسته) بوجود اومده ازش گرفته؟

آخه حسین خان، برادر من،قهرمان ذهنی گوگولی من، مگر نه اینکه مادرت خودتورو یه تنه بزرگ کرد؟ مگر نه اینکه شاید خود توام «فرزند ناخوانده» باشی؟بجای اینکه پول بدی ملت سقط جنین کنن، کمک کن ملت از بوجود اومدن اون بچه جلوگیری کنن،یا اگر بهر دلیلی بوجود اومد،کمک کن زندگی بهتری داشته باشه،نه اینکه بزنی دودمان طرفو تو نطفه به باد بدی.پس باید مادر گرام جنابعالی هم شمارو در همان زمانی که ۴ تا سلول بیشتر نبودی ترتیبتو میداد؟ الان همون ۴ تا سلول قدرت مندترین مرد جهانه.

پ.ن:دوستان عزیز حوزوی ما حکم دادن که تا قبل از ۴ماه حاملگی اشکال ندارد.اما بعد ۴ماهگی چون روح درو «نفخ»میشود،جایز نیست(!).آخه یکی نیست بگه جبراییل بهت گفت ۴ ماهگی درش نفخ میشه یا «دستگاه روح سنج» گذاشتی در فلان خانم؟!

بعد نوشت

offstage — Wed, 21 Jan 2009 19:36:18 GMT

--هر بار که از ایران بر میگردم،به این نتیجه میرسم که مزخرفترین حسی که تو عمرم تجربه کردم،غروب سرد و برفی ایه که از فرودگاه برگشتم و نشستم تو خونه ام و دارم خاطرات ایرانو مرور میکنم.

--حدود یک ماه و نیمه که تمام کارکنان شرکت اتوبوسرانی و مترو شهر ما به صورت کاملا دموکراتیک اعتصاب کردن.۱۰ روز قبل از ایران اومدنم شروع کردن(که کاملا اتفاقی به امتحانات پایانترم و سرمای وحشتناک خورد). چند روز پیش هم طی یک فرآیند کاملا دموکراتیک توی اتحادیه کارمندان حمل و نقل عمومی انتخاباتی برگزار شد و ۷۵ درصدشون رای به ادامه اعتصاب دادن و بصورت کاملا دموکراتیک تمام ساکنین شهر رو به ... دادن.از اونجایی که اگر میخواستیم تاکسی بگیریم،روزی ۵۰ دلار هزینه مون میشد، در این راستا ما هم تصمیم گرفتیم،درحالی که مسیر خونه تا دانشگاه رو گز میکنیم،بصورت کاملا دموکراتیک زیر لب با خواهر و مادر اعضای اتحادیه مذکور، گپ و گفتی داشته باشیم.

--تحلیف اوباما مراسم باشکوهی بود.البته موقع قسم خوردن یه چند تا تپق زدند،که اول فک کردیم سوتی اوباما بوده،بعدا که فیلمش رو در یوتیوب دوباره و سه باره نگاه کردیم فهمیدیم سوتی قاضی ای بود که داشت سوگندنامه رو میخوند.سخنرانی روز برنده شدنش هم بنظرمون بهتر از سخنرانی دیروزش بود.

*اصا دوست داشتیم خودمونو جمع ببندیم در این پست ،ایرادی داره؟! و نیز این پست رو فقط جهت ابراز وجود نوشتیم که نگید این پسره رفته مرده!

"غزه در خون"

offstage — Wed, 07 Jan 2009 10:21:18 GMT

-مطابق آمار منابع فلسطینی،در ۱۱ روز گذشته حدود ۶۰۰ فلسطینی کشته شده اند که حدود یک پنجمشون غیر نظامی بوده ان.

-مطابق آخرین گزارش UN در دارفور سودان بیش از ۶۰۰ هزار غیر نظامی -که از مسلمین هم بودند- کشته شده اند.

اما تا بحال چند بار اسم دارفور رو از تلوزیون شنیده اید؟ چند درصد از مردم ما اصلا میدونن دارفور کجاست و چه فاجعه در اونجا داره رخ میده؟ آیا نسل کشی ۶۰۰ هزار مسلمان کمتر از صد و خرده ای فلسطینی اهمیت داره؟ یا مردم فلسطین مسلمانتر از مردم دارفورند؟ نسلکشی دارفور ارزش عزای عمومی نداشت؟ حتی ارزش خبری هم نداشت؟ این همون حماسی نیست که برای مرگ صدام سه روز عزای عمومی اعلام کرد؟ چطوره که ما ۲۴ ساعته از در و دیوار شهرمون " غزه غزه" میباره ولی یک بار هم اسم دارفور رو نمیبریم؟ چطوره که ما دل برای گروهی میسوزونیم که برای صدام عزای عمومی اعلام میکنه؟

پ.ن:شش روزی بیشتر به اقامتم تو ایران نمونده.جای شما خالی خوش میگذره.باتریم رو دارم شارژ میکنم که تا دفعه ی بعدی ای که ایران میام شارژم تموم نشه.

اگر جای خدا بودم...

offstage — Sat, 13 Dec 2008 19:29:18 GMT

اگر من جای او بودم همان یک لحظه ی اول ... به همه می گفتم که من اصلا وجود ندارم بروید مثل آدم زندگی اتان را بکنید و این قدر داستان و شعر درست نکنید. خودتان من را درست کرده اید که کاسبی کنید و سر هم دیگر را کلاه بگذارید، چرا پای من را وسط می کشید؟! اگر من خدا بودم چرا موسی را بفرستم بگویم شنبه را تعطیل کند و عیسی را بفرستم بگویم یک شنبه را و محمد را بفرستم بگویم جمعه را؟ چرا کاری کنم که عیسوی شرابش را در کلیسا بنوشد و مسلمان به جای شراب شلاق بخورد؟ اگر من وجود داشتم و اینقدر مهربان بودم که همه ی دین ها می گویند چرا بیشتر تلفات تاریخ و جنگ ها در تاریخ با نام دین و انجام تکلیف دینی و هدایت مردم و بردن مردم به بهشت صورت گرفته است؟ اگر من خدا بودم چرا این همه آدم کج و معوج به اسم من روی زمین خدایی می کنند و کلید بهشت می فروشند و یا دنیا را برای مخلوقات من(؟!) جهنم کرده اند؟ خدایی که به عبادت محتاج باشد، خدایی که قسم بخورد جهنمش را از نافرمانان پر می کند، خدایی که فقط محبان علی را به بهشت راه بدهد و بقیه پیامبرانش بشوند زرشک، خدایی که می گوید زمین آزمایشگاه است و آدم ها موش آزمایشگاهی و تمام آن چه که در زمین حرام کرده را در بهشت وعده می دهد من نیستم. اصلا من نیستم.

بروید مغزتان را بکار ببرید و بیخود بی عرضگی هایتان را به اسم این که من چیزی می دانم که شما نمی دانید نگذارید. اگر نمی توانید از پس گردن کلفت هایتان بر بیایید چرا پای من را وسط می کشید؟ نخیر قرار نیست من در آن دنیا حساب لات و لوت های دنیا را برسم. اگر عرضه دارید خودتان از خجالتشان در بیایید و الکی خودتان را بچه مثبت های بی عرضه ی بهشت معرفی نکنید. یعنی چی دست روی دست می گذارید و منتظران فلان و بهمان می شوید. آقا جان قرار نیست کسی را بفرستم. مفهوم شد؟ همه ی شما ها چند میلیاردی سلول خاکستری در آن مغزهایتان دارید بکارش ببرید و بجای تسبیح استخاره انداختن از این سلول ها استفاده کنید تا فاسد نشود. اگر در قدرت طلبی و فریبکاری روی مزرعه ی حیوانات را هم سفید کرده اید و به همه ی دنیا گند زده اید چرا می گویید قضا و قدر من است؟ یعنی اگه من خدا بودم اندازه ی مدیر گوگل هم عرضه نداشتم یک دم و دستگاه درست و حسابی راه بندازم که هم کارمندش راضی باشد هم مصرف کننده اش؟! شما یک بار در این گوگل ساین این کنید تا دو هفته بس است لازم نیست روزی چند بار جلویش خم و راست بشوید و هزار خواهش و تمنا کنید تا سرویس هایش مثل ساعت کار کند.

وضع دعا و نفرین هایتان هم از همه بدتر است! بهتان گفته باشم که 99.99 در صد این دعاها اسپم است و اصلا در میل باکس من ظاهر نمی شود (تازه اگر باشم!). آخر یعنی چی خدایا همه را خوشبخت کن؟! یا خدایا خشتک رییسم تو اداره پاره بشه تا دلم خنک بشه! یا خدایا کاری کن که فلانی باد در کردنم را نشنیده باشد! بروید خودتان را هم بکشید و زندگی اتان را به دستتان بگیرید. خلاصه اینکه من نیستم. من را قاطی این بازی ها نکنید. بروید دکان دستگاهتان را جای دیگری باز کنید!

پ.ن:این متن برای من تو یه ایمیل اومد.اصولا آدمی نیستم که متن کپی پیست کنم تو بلاگم،ولی این یکی خیلی بهم چسبید.اگر نویسنده رو میشناسید خواهش میکنم بگید اضافه کنم که حقوقش محفوظ بمونه.

prayers

offstage — Wed, 03 Dec 2008 05:16:18 GMT

when i was young, i prayed everyday for a bicycle.then i realized god doesnt work that way,so i stole a bicycle and prayed for forgiveness.

بودار:رو دیوار دستشویی کتابخونه نوشته بود.